Art. 28. Orzecznictwo lekarskie

Ustawa nie narusza przepisów o orzecznictwie lekarskim, a w szczególności przepisów o orzecznictwie w sprawie niezdolności do pracy, warunkującej prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego i z ubezpieczenia społecznego rolników, oraz o orzecznictwie, o których mowa w przepisach o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych.

Komentarz do Art. 28.

Przepis określa relację tej ustawy do odrębnych przepisów dotyczących orzecznictwa lekarskiego. Jego podstawowa zasada polega na tym, że ustawa o służbie medycyny pracy nie narusza tych regulacji, a więc nie zmienia ich zakresu ani nie zastępuje przewidzianych w nich zasad wydawania orzeczeń.

W szczególności zachowane pozostają przepisy dotyczące orzekania o niezdolności do pracy, jeżeli niezdolność ta warunkuje prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego albo z ubezpieczenia społecznego rolników. Oznacza to, że kwestie związane z ustaleniem takiej niezdolności nadal podlegają regulacjom właściwym dla tych ubezpieczeń.

Przepis obejmuje także orzecznictwo, o którym mowa w przepisach o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych. Zachowana zostaje zatem odrębność zasad orzekania stosowanych w tym obszarze.

Znaczenie praktyczne przepisu jest porządkujące. Wskazuje on, że regulacje dotyczące służby medycyny pracy funkcjonują obok przepisów regulujących inne rodzaje orzecznictwa lekarskiego. Sam fakt objęcia określonych zagadnień ustawą o służbie medycyny pracy nie oznacza więc naruszenia ani wyłączenia przepisów dotyczących niezdolności do pracy, świadczeń z ubezpieczeń lub zatrudnienia i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 437.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 27.Art. 29.