Art. 20a. Zadania jednostek medycyny pracy

Jednostki, o których mowa w art. 2 ust. 4:

1) w zakresie zadań służby medycyny pracy, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b-d:

a) uczestniczą w orzekaniu w sprawach chorób zawodowych w zakresie uregulowanym w odrębnych przepisach,

b) orzekają dla celów przewidzianych w Kodeksie pracy w przypadkach zakwestionowania treści orzeczenia lekarskiego wydanego przez lekarza zatrudnionego w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy;

2) prowadzą, na podstawie odrębnych przepisów, kształcenie przeddyplomowe i podyplomowe w zakresie medycyny pracy, bezpieczeństwa i higieny pracy, ergonomii i psychologii pracy;

3) inicjują, opracowują i prowadzą, w tym również na zlecenie ministra właściwego do spraw zdrowia, programy prewencji zagrożeń zdrowia wynikających z wpływu niekorzystnych warunków środowiska pracy i sposobu wykonywania pracy, w szczególności ujawnianych w drodze badań epidemiologicznych;

4) wspomagają jednostki organizacyjne służby medycyny pracy działalnością konsultacyjną w zakresie medycyny pracy, bezpieczeństwa i higieny pracy, ergonomii i psychologii pracy oraz wykonują ekspertyzy, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia nowych problemów dotyczących zdrowia pracujących.

Komentarz do Art. 20a.

Przepis określa dodatkowe zadania jednostek wskazanych w art. 2 ust. 4, wykonywane w ramach służby medycyny pracy. Obejmuje on zarówno działalność orzeczniczą, edukacyjną i profilaktyczną, jak i specjalistyczne wsparcie innych jednostek organizacyjnych tej służby.

W zakresie zadań, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b-d, jednostki te uczestniczą w orzekaniu w sprawach chorób zawodowych, przy czym zakres tego udziału określają odrębne przepisy. Orzekają również dla celów przewidzianych w Kodeksie pracy, gdy zakwestionowano treść orzeczenia lekarskiego wydanego przez lekarza zatrudnionego w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy. Przepis wskazuje więc konkretną funkcję tych jednostek w sytuacji podważenia takiego orzeczenia.

Jednostki prowadzą także, na podstawie odrębnych przepisów, kształcenie przeddyplomowe i podyplomowe. Zakres tego kształcenia obejmuje medycynę pracy, bezpieczeństwo i higienę pracy, ergonomię oraz psychologię pracy.

Kolejnym zadaniem jest inicjowanie, opracowywanie i prowadzenie programów prewencji zagrożeń zdrowia wynikających z niekorzystnych warunków środowiska pracy i sposobu wykonywania pracy. Programy te mogą być realizowane również na zlecenie ministra właściwego do spraw zdrowia, a szczególne znaczenie mają zagrożenia ujawniane w drodze badań epidemiologicznych.

Przepis przewiduje ponadto działalność konsultacyjną na rzecz jednostek organizacyjnych służby medycyny pracy oraz wykonywanie ekspertyz. Wsparcie to dotyczy tych samych dziedzin, a ekspertyzy mają być wykonywane zwłaszcza przy pojawieniu się nowych problemów dotyczących zdrowia pracujących.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 437.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20.Art. 21.