Art. 2. Organizacja służby medycyny pracy

1. Zadania służby medycyny pracy wykonują: lekarze, pielęgniarki, psycholodzy i inne osoby o kwalifikacjach zawodowych niezbędnych do wykonywania wielodyscyplinarnych zadań tej służby.

2. Jednostkami organizacyjnymi służby medycyny pracy są:

1) podmioty wykonujące działalność leczniczą w celu sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, z wyłączeniem pielęgniarek i położnych wykonujących zawód w formach określonych odrębnymi przepisami, zwane dalej „podstawowymi jednostkami służby medycyny pracy”;

2) wojewódzkie ośrodki medycyny pracy.

3. Zadania służby medycyny pracy realizują, w zakresie i na zasadach określonych w ustawie:

1) pielęgniarki wykonujące indywidualną praktykę pielęgniarską, indywidualną specjalistyczną praktykę pielęgniarską, grupową praktykę pielęgniarską, z wyłączeniem zadań, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a-e, g i h oraz pkt 3;

2) psycholodzy oraz osoby o kwalifikacjach, o których mowa w ust. 1, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

4. Zadania służby medycyny pracy realizują, w zakresie i na zasadach określonych w ustawie, także jednostki badawczo-rozwojowe i jednostki organizacyjne uczelni medycznych, prowadzące działalność w dziedzinie medycyny pracy.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa, kto wykonuje zadania służby medycyny pracy oraz jakie podmioty mogą działać jako jej jednostki organizacyjne. Przyjmuje przy tym szerokie, wielodyscyplinarne ujęcie tej służby. Zadania mogą wykonywać lekarze, pielęgniarki, psycholodzy oraz inne osoby posiadające kwalifikacje zawodowe niezbędne do realizacji zadań służby.

Jednostkami organizacyjnymi służby medycyny pracy są:

podmioty wykonujące działalność leczniczą w celu sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, określone jako „podstawowe jednostki służby medycyny pracy”;
wojewódzkie ośrodki medycyny pracy.

W odniesieniu do pierwszej kategorii przepis przewiduje wyłączenie pielęgniarek i położnych wykonujących zawód w formach określonych odrębnymi przepisami. Oznacza to, że nie każda forma wykonywania tych zawodów mieści się w pojęciu podstawowej jednostki służby medycyny pracy wskazanym w tym przepisie.

Przepis wskazuje również samodzielne formy realizacji zadań. Pielęgniarki prowadzące indywidualną, indywidualną specjalistyczną albo grupową praktykę pielęgniarską mogą wykonywać zadania służby medycyny pracy, jednak z wyłączeniem zadań wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a-e, g i h oraz pkt 3. Psycholodzy i inne osoby posiadające kwalifikacje, o których mowa w ust. 1, mogą realizować te zadania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Uzupełnieniem systemu są jednostki badawczo-rozwojowe oraz jednostki organizacyjne uczelni medycznych, jeżeli prowadzą działalność w dziedzinie medycyny pracy. W praktyce przepis porządkuje więc zarówno krąg osób uprawnionych do wykonywania zadań, jak i organizacyjne formy ich realizacji, pozostawiając zakres i zasady działania regulacjom określonym w ustawie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 437.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.