Art. 79. Dodatki do uposażenia

1. Funkcjonariusze otrzymują następujące dodatki do uposażenia:

1) dodatek za stopień;

2) dodatek służbowy;

3) dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami albo miejscem pełnienia służby.

2. Dodatkami do uposażenia o charakterze stałym są dodatki ustalone w stawkach miesięcznych.

3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW, wysokość dodatków, o których mowa w ust. 1, zasady ich przyznawania i obniżania, sposób ich wypłaty oraz rodzaje dodatków uzasadnionych szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby.

4. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, określając wysokość dodatków do uposażenia, powinno uwzględniać charakter i zakres wykonywanych czynności, pracochłonność i stopień wykorzystywania czasu pozasłużbowego niezbędnego przy ich wykonywaniu, a także kwalifikacje niezbędne przy wykonywaniu tych czynności.

Komentarz do Art. 79.

Przepis określa podstawowe zasady przyznawania funkcjonariuszom dodatków do uposażenia. W ust. 1 wskazano trzy grupy takich świadczeń: dodatek za stopień, dodatek służbowy oraz dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami albo miejscem pełnienia służby. Oznacza to, że dodatki mogą być związane zarówno z posiadanym stopniem i wykonywaną służbą, jak i ze szczególnymi cechami służby lub wymaganiami stawianymi funkcjonariuszowi.

Ust. 2 wyróżnia dodatki o charakterze stałym. Są nimi te dodatki, które zostały ustalone w stawkach miesięcznych. Przepis wiąże więc stałość dodatku z miesięcznym sposobem określenia jego stawki.

Szczegółowe uregulowanie systemu dodatków zostało powierzone Ministrowi Obrony Narodowej. Zgodnie z ust. 3 ma on określić, w drodze odrębnych rozporządzeń dla SKW i SWW, wysokość dodatków, zasady ich przyznawania i obniżania oraz sposób ich wypłaty. Rozporządzenia mają również wskazać rodzaje dodatków związanych ze szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami albo miejscem pełnienia służby.

Ust. 4 wyznacza kryteria, które powinny być uwzględnione przy określaniu wysokości dodatków. Należą do nich charakter i zakres wykonywanych czynności, ich pracochłonność, stopień wykorzystywania czasu pozasłużbowego niezbędnego do ich wykonywania oraz kwalifikacje wymagane przy tych czynnościach. Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że ustawa wyznacza rodzaje dodatków i ramy ich regulacji, natomiast wysokość oraz szczegółowe zasady ich stosowania mają wynikać z rozporządzeń odrębnych dla obu służb.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2098.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 78.Art. 80.