Art. 7. Zgłoszenia i wnioski o mianowanie

1. Limit mianowań urzędników w służbie cywilnej na dany rok budżetowy i środki finansowe na wynagrodzenia oraz szkolenia członków korpusu służby cywilnej określa ustawa budżetowa.

2. Rada Ministrów ustala corocznie trzyletni plan limitu mianowań urzędników w służbie cywilnej i przedkłada go do wiadomości Sejmowi równocześnie z projektem ustawy budżetowej.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa sposób planowania dwóch podstawowych elementów związanych ze służbą cywilną: liczby mianowań urzędników oraz środków przeznaczonych na wynagrodzenia i szkolenia członków korpusu służby cywilnej. Zgodnie z ust. 1 oba rodzaje wielkości są ustalane na dany rok budżetowy w ustawie budżetowej. Oznacza to, że roczny limit mianowań oraz środki finansowe na wskazane cele mają być ujęte w tym samym akcie, który określa plan finansowy państwa na dany rok.

Ust. 2 wprowadza dodatkowo obowiązek wieloletniego planowania limitu mianowań. Rada Ministrów ustala corocznie plan obejmujący trzy lata i przekłada go do wiadomości Sejmowi równocześnie z projektem ustawy budżetowej. Plan ten dotyczy wyłącznie limitu mianowań urzędników w służbie cywilnej, a jego przedstawienie Sejmowi ma charakter informacyjny.

Przepis rozdziela więc dwa poziomy planowania. Ustawa budżetowa określa limit mianowań i środki finansowe na konkretny rok budżetowy, natomiast plan Rady Ministrów pokazuje perspektywę limitu mianowań na trzy lata. Takie rozwiązanie łączy coroczne ustalanie wielkości budżetowych z wcześniejszym przedstawieniem planu obejmującego dłuższy okres. Równoczesne przedłożenie planu i projektu ustawy budżetowej zapewnia, że informacja o planowanych limitach mianowań jest przekazywana Sejmowi razem z propozycją rocznego planu finansowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 409.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6.Art. 8.