Art. 7. Wymiana walut narodowych na euro przez banki

1. Do dnia 31 grudnia 2002 r. na zlecenie osób fizycznych posiadających obywatelstwo polskie, dokonywana jest, z zastosowaniem kursów, o których mowa w art. 5 ust. 1, wymiana banknotów lub monet nominowanych w walutach narodowych na znaki pieniężne (banknoty i monety) nominowane w euro.

2. Wymiany, o której mowa w ust. 1, dokonują prowadzące obsługę kasową jednostki organizacyjne Narodowego Banku Polskiego oraz banki.

3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego, może określić, w drodze rozporządzenia, maksymalną wysokość opłaty pobieranej przez banki, w okresie, o którym mowa w ust. 1, z tytułu wymiany banknotów i monet nominowanych w walutach narodowych na znaki pieniężne (banknoty i monety) nominowane w euro, mając na względzie koszty wymiany oraz wysokość opłat pobieranych przez banki centralne lub inne podmioty dokonujące takiej wymiany w państwach należących do Unii Gospodarczej i Walutowej.

Komentarz do Art. 7.

Art. 7 określa zasady wymiany banknotów i monet nominowanych w walutach narodowych na znaki pieniężne nominowane w euro. Mechanizm ten ma charakter czasowy, ponieważ może być stosowany wyłącznie w okresie wskazanym w ust. 1. Z wymiany mogą korzystać osoby fizyczne posiadające obywatelstwo polskie, a dokonanie wymiany następuje na ich zlecenie.

Wymiana jest przeprowadzana z zastosowaniem kursów, o których mowa w art. 5 ust. 1. Obejmuje zarówno banknoty, jak i monety, a jej przedmiotem są waluty narodowe oraz odpowiadające im znaki pieniężne nominowane w euro. Ust. 2 wskazuje podmioty uprawnione do wykonywania tej czynności. Są nimi prowadzące obsługę kasową jednostki organizacyjne Narodowego Banku Polskiego oraz banki.

Przepis przewiduje również możliwość ograniczenia opłat pobieranych przez banki. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić ich maksymalną wysokość w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego. Upoważnienie dotyczy opłat za wymianę banknotów i monet nominowanych w walutach narodowych na banknoty i monety nominowane w euro. Przy ustalaniu maksymalnej wysokości opłaty należy uwzględnić koszty wymiany oraz wysokość opłat pobieranych przez banki centralne lub inne podmioty wykonujące taką wymianę w państwach należących do Unii Gospodarczej i Walutowej. W praktyce przepis wskazuje więc zarówno dostępny kanał wymiany, jak i możliwe zasady kształtowania jej kosztu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 640.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

banki

Art. 6.Art. 8.