Art. 5. Wyłączenie członka komisji

1. Członek komisji zostaje wyłączony z jej składu osobowego, jeżeli zachodzi wobec niego okoliczność, o której mowa w art. 4.

2. Wyłączenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje komisja; w głosowaniu nie bierze udziału członek komisji, którego wyłączenia głosowanie dotyczy.

3. Prawo złożenia wniosku o dokonanie wyłączenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje każdemu posłowi będącemu członkiem komisji oraz osobie wezwanej przez komisję w celu złożenia zeznań.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa zasady wyłączenia członka sejmowej komisji śledczej z jej składu osobowego. Wyłączenie następuje wtedy, gdy wobec członka zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 4. Przepis nie opisuje tej okoliczności, lecz wskazuje jej znaczenie dla udziału danej osoby w pracach komisji.

O wyłączeniu decyduje sama komisja. Rozstrzygnięcie zapada w głosowaniu, jednak członek komisji, którego dotyczy wniosek lub rozważane wyłączenie, nie bierze w nim udziału. Ma to zapewnić, że osoba, której sytuacja jest przedmiotem oceny, nie uczestniczy w podejmowaniu decyzji dotyczącej własnego członkostwa w komisji.

Wniosek o wyłączenie może złożyć każdy poseł będący członkiem komisji oraz każda osoba wezwana przez komisję w celu złożenia zeznań. Uprawnienie to nie jest więc ograniczone wyłącznie do członków komisji. Obejmuje także osoby przesłuchiwane przez komisję, jeżeli dostrzegą podstawę do rozważenia wyłączenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustanowieniu określonego trybu reagowania na sytuacje wskazane w art. 4. Komisja podejmuje decyzję kolegialnie, z wyłączeniem zainteresowanego członka z głosowania, a możliwość zainicjowania tej procedury mają zarówno posłowie zasiadający w komisji, jak i osoby wezwane do złożenia zeznań.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1024.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4a.Art. 5a.