Art. 12. Kary porządkowe

1. W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 11 ust. 1, bez usprawiedliwienia nie stawi się na wezwanie komisji, bez zezwolenia komisji wydali się z miejsca czynności przed jej zakończeniem albo bezpodstawnie uchyli się od złożenia zeznań lub złożenia przyrzeczenia, komisja może zwrócić się do Sądu Okręgowego w Warszawie z wnioskiem o zastosowanie kary porządkowej.

2. Do postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, oraz wykonania orzeczonej kary porządkowej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego wykonawczego.

3. Komisji przysługuje zażalenie na odmowę zastosowania kary porządkowej. Do postępowania w sprawie zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Komentarz do Art. 12.

Przepis określa konsekwencje niewykonania podstawowych obowiązków przez osobę wezwaną przez sejmową komisję śledczą, o której mowa w art. 11 ust. 1. Jeżeli osoba ta bez usprawiedliwienia nie stawi się na wezwanie, bez zezwolenia komisji opuści miejsce czynności przed ich zakończeniem albo bezpodstawnie odmówi złożenia zeznań lub przyrzeczenia, komisja może wystąpić do Sądu Okręgowego w Warszawie z wnioskiem o zastosowanie kary porządkowej.

Samo stwierdzenie jednej z tych sytuacji nie oznacza jeszcze automatycznego nałożenia kary. Komisja może złożyć wniosek, natomiast o zastosowaniu kary porządkowej rozstrzyga wskazany sąd. Przepis wiąże możliwość wystąpienia z wnioskiem z określonymi przesłankami, w tym z brakiem usprawiedliwienia, brakiem zezwolenia komisji lub bezpodstawnością odmowy.

Postępowanie dotyczące rozpatrzenia wniosku oraz wykonanie orzeczonej kary odbywają się z odpowiednim zastosowaniem przepisów Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego wykonawczego. Oznacza to, że przepis wskazuje właściwe zasady proceduralne, ale nie opisuje ich szczegółowo.

Komisja ma również prawo wnieść zażalenie na odmowę zastosowania kary porządkowej. Postępowanie zażaleniowe także prowadzi się odpowiednio według przepisów Kodeksu postępowania karnego. W praktyce regulacja tworzy mechanizm reagowania na nieusprawiedliwione niestawiennictwo, samowolne opuszczenie czynności oraz bezpodstawną odmowę współdziałania z komisją, a jednocześnie pozostawia decyzję o karze sądowi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1024.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 11i.Art. 12a.