Art. 20. Określenie stanu własności i posiadania gruntów według ewidencji

Stan własności oraz posiadania gruntów, powierzchnię użytków i klasy gruntów określa się według danych ewidencji gruntów.

Komentarz do Art. 20.

Przepis określa, na jakiej podstawie ustala się podstawowe informacje o gruntach. Wskazuje, że dane te należy przyjmować z ewidencji gruntów. Dotyczy to czterech elementów: stanu własności, stanu posiadania, powierzchni użytków oraz klas gruntów.

Znaczenie przepisu polega na wskazaniu jednego, określonego źródła danych dla wszystkich wymienionych informacji. Przy ustalaniu tych okoliczności nie chodzi więc o dowolne zestawienie danych, lecz o dane zawarte w ewidencji gruntów. Przepis łączy w ten sposób informacje dotyczące prawnego lub faktycznego władania gruntem z jego cechami powierzchniowymi i klasyfikacyjnymi.

W praktyce oznacza to, że ewidencja gruntów stanowi punkt odniesienia dla określenia, kto jest wskazany jako właściciel lub posiadacz, jaka jest powierzchnia użytków oraz do jakiej klasy zaliczono grunty. Wszystkie te dane są traktowane łącznie jako podstawa ustalenia stanu gruntów. Przepis nie opisuje natomiast zasad prowadzenia ewidencji ani procedury zmiany lub weryfikacji zawartych w niej danych. Jego treść ogranicza się do wskazania, że przy określaniu wymienionych informacji należy posługiwać się danymi ewidencji gruntów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1982 r. poz. 80.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 19.Art. 21.