Art. 40. Prawa członka izby

1. Członek izby ma prawo:

1) korzystać z pomocy w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych oraz zapewnienia właściwych warunków wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie;

2) korzystać z ochrony i pomocy prawnej izby;

3) korzystać z działalności samopomocowej.

2. Członek samorządu zawodowego może zaskarżyć uchwałę okręgowej izby do właściwych organów Krajowej Izby, a uchwałę Krajowej Izby do sądu administracyjnego.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa podstawowe uprawnienia członka izby oraz sposób kwestionowania uchwał organów samorządu zawodowego. Jego znaczenie polega na wskazaniu zarówno świadczeń i form wsparcia dostępnych członkowi, jak i drogi, na której może on podważać rozstrzygnięcia podejmowane przez izby.

Członek izby ma prawo korzystać z pomocy w podnoszeniu kwalifikacji zawodowych. Pomoc ta obejmuje także zapewnienie właściwych warunków wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Przepis nie ogranicza wsparcia wyłącznie do kwestii związanych z doskonaleniem umiejętności, lecz łączy je z warunkami wykonywania działalności zawodowej.

Do pozostałych uprawnień należy korzystanie z ochrony i pomocy prawnej izby oraz z jej działalności samopomocowej. Są to odrębne formy wsparcia, które przysługują członkowi z racji przynależności do izby.

Przepis przyznaje również członkowi samorządu zawodowego uprawnienie do zaskarżenia uchwały. W przypadku uchwały okręgowej izby właściwe są organy Krajowej Izby. Jeżeli zaskarżana jest uchwała Krajowej Izby, można skierować sprawę do sądu administracyjnego. Ustanowiono więc dwuetapowy mechanizm kontroli, zależny od tego, który szczebel samorządu podjął uchwałę. Regulacja wyraźnie rozdziela kontrolę wewnątrz samorządu od kontroli sądowoadministracyjnej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 551.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 41.