Art. 9. u.s.n. Zbiór orzeczeń Sądu Najwyższego

Sąd Najwyższy może wydawać zbiór swoich orzeczeń. Nazwa „Orzecznictwo Sądu Najwyższego” z oznaczeniem odpowiedniej izby podlega ochronie prawnej.

Komentarz do Art. 9. usn

Przepis reguluje dwie kwestie związane z działalnością Sądu Najwyższego: możliwość wydawania zbioru jego orzeczeń oraz ochronę określonej nazwy takiej publikacji. Sąd Najwyższy może wydawać zbiór swoich orzeczeń, co oznacza, że przepis przyznaje mu w tym zakresie uprawnienie, a nie nakłada bezwzględnego obowiązku publikowania takiego zbioru. Przedmiotem zbioru są orzeczenia wydawane przez ten sąd.

Druga część przepisu dotyczy nazwy „Orzecznictwo Sądu Najwyższego”. Nazwa ta podlega ochronie prawnej, jeżeli występuje wraz z oznaczeniem odpowiedniej izby. Ochrona obejmuje więc nazwę ujętą w określonej formie, z dodatkowym wskazaniem izby. Sam przepis nie określa rodzaju tej ochrony ani szczegółowych zasad jej wykonywania.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że tworzy ona podstawę do oficjalnego wydawania zbioru orzeczeń przez Sąd Najwyższy i jednocześnie wyróżnia nazwę takiego zbioru. Oznaczenie odpowiedniej izby stanowi element identyfikujący publikację. Dzięki temu przepis łączy uprawnienie do prezentowania orzeczeń Sądu Najwyższego w formie zbioru z ochroną nazwy, pod którą takie opracowanie może być wydawane. W przepisie nie wskazano częstotliwości publikacji, zakresu materiału ani szczegółowych konsekwencji naruszenia ochrony prawnej nazwy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 622.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8. usn Art. 9a. usn