Art. 66. u.s.n. Wybory uzupełniające ławników Sądu Najwyższego

W razie potrzeby, zwłaszcza z powodu zmniejszenia w czasie kadencji liczby ławników Sądu Najwyższego, Senat, na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, przeprowadza wybory uzupełniające. Przepis art. 62 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 66. usn

Przepis określa tryb przeprowadzania wyborów uzupełniających ławników Sądu Najwyższego w trakcie trwania ich kadencji. Zastosowanie tego rozwiązania jest uzależnione od wystąpienia potrzeby, przy czym jako szczególny przykład wskazano zmniejszenie liczby ławników w czasie kadencji. Oznacza to, że wybory uzupełniające nie są opisane jako czynność przeprowadzana automatycznie w każdym przypadku, lecz jako instrument uruchamiany wtedy, gdy uzasadnia to sytuacja związana ze składem ławników.

Inicjatywa w tej sprawie należy do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Senat przeprowadza wybory uzupełniające na jego wniosek. Przepis wskazuje więc zarówno organ właściwy do przeprowadzenia wyborów, jak i podmiot, który występuje z wnioskiem o ich przeprowadzenie. Samodzielne działanie Senatu bez takiego wniosku nie zostało w tym przepisie przewidziane.

Art. 66 nie określa odrębnie wszystkich zasad organizacji wyborów uzupełniających. W tym zakresie nakazuje odpowiednie stosowanie art. 62. Odesłanie to oznacza, że regulacje zawarte w tym przepisie mają być stosowane do wyborów uzupełniających z uwzględnieniem ich charakteru i celu. Praktyczne znaczenie art. 66 polega na ustanowieniu mechanizmu reagowania na zmniejszenie liczby ławników w toku kadencji, tak aby możliwe było przeprowadzenie wyborów uzupełniających w procedurze opartej na regułach wskazanych w art. 62.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 622.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 65. usn Art. 67. usn