Art. 43. u.s.n. Czas pracy sędziego Sądu Najwyższego

Czas pracy sędziego określony jest wymiarem jego zadań.

Komentarz do Art. 43. usn

Przepis ustanawia podstawową zasadę określania czasu pracy sędziego. Nie wskazuje go w postaci konkretnej liczby godzin, dni ani sztywnego rozkładu. Punktem odniesienia jest „wymiar jego zadań”, a więc zakres obowiązków, które sędzia ma wykonać. Z treści przepisu wynika, że czas pracy pozostaje związany z powierzonymi zadaniami, a nie został opisany jako wartość oderwana od ich zakresu.

Znaczenie tego uregulowania polega na przyjęciu zadaniowego sposobu ujmowania pracy sędziego. Sam przepis nie określa jednak, jakie dokładnie zadania składają się na ten wymiar, kto go ustala ani według jakich kryteriów jest oceniany. Nie rozstrzyga również o godzinach rozpoczęcia i zakończenia pracy, czasie odpoczynku, dyżurach ani organizacji wykonywania obowiązków. Reguluje wyłącznie relację między czasem pracy a wymiarem zadań.

W praktyce oznacza to, że ocena czasu pracy sędziego powinna być odnoszona do zakresu zadań przypisanych jego funkcji. Przepis podkreśla więc, że miarą organizacji pracy nie jest sam upływ czasu, lecz także konieczność wykonania określonych obowiązków. Jego treść ma charakter ogólnej zasady i nie zawiera szczegółowych mechanizmów jej stosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 622.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 42. usn Art. 44. usn