Art. 113. u.s.n. Umorzenie niezakończonych postępowań o o powołanie na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego

Postępowania w przedmiocie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają umorzeniu, chyba że Krajowa Rada Sądownictwa przedstawiła Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego.

Komentarz do Art. 113. usn

Przepis określa, co dzieje się z postępowaniami dotyczącymi powołania na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego, które zostały wszczęte, ale nie zakończyły się przed wejściem w życie ustawy. Zasadą jest ich umorzenie, czyli zakończenie bez dalszego prowadzenia w ramach tego postępowania.

Wyjątek dotyczy sytuacji, w której Krajowa Rada Sądownictwa przedstawiła Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o powołanie danej osoby do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego. W takim przypadku postępowanie nie podlega umorzeniu na podstawie tego przepisu. Znaczenie ma więc nie samo wszczęcie postępowania ani jego niezakończenie, lecz także to, czy przed wejściem w życie ustawy doszło do przedstawienia Prezydentowi wskazanego wniosku.

Regulacja rozstrzyga zatem o dalszym losie postępowań będących w toku w momencie zmiany przepisów. Wprowadza wyraźną regułę kończenia takich spraw, jednocześnie zachowując wyjątek dla postępowań, w których Krajowa Rada Sądownictwa przekazała już Prezydentowi wniosek o powołanie. Przepis nie określa innych przesłanek ani dodatkowego trybu postępowania, a jego zastosowanie zależy od ustalenia, czy postępowanie było wszczęte i niezakończone oraz czy przedstawiono wymagany wniosek.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 622.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 112a. usn Art. 114. usn