Art. 3. Powołanie Rzecznika i opinia organizacji pracodawców

1. Rzecznika powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki.

2. Przed złożeniem wniosku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki zasięga opinii reprezentatywnych organizacji pracodawców w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, z późn. zm.).

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa sposób powołania Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców oraz udział organizacji pracodawców w poprzedzającym je etapie. Rzecznika powołuje Prezes Rady Ministrów, jednak czynność ta następuje na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki. Oznacza to, że minister inicjuje procedurę, a Prezes Rady Ministrów podejmuje decyzję o powołaniu.

Złożenie wniosku przez ministra jest poprzedzone obowiązkiem zasięgnięcia opinii reprezentatywnych organizacji pracodawców. Przepis odsyła przy tym do odrębnej ustawy w zakresie rozumienia pojęcia „reprezentatywne organizacje pracodawców”. Opinia tych organizacji stanowi więc element procedury poprzedzającej przekazanie wniosku, a nie czynność następującą po powołaniu Rzecznika.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wyraźnym rozdzieleniu ról między dwa organy. Minister właściwy do spraw gospodarki odpowiada za przygotowanie wniosku i przeprowadzenie wymaganego etapu opiniowania, natomiast Prezes Rady Ministrów dokonuje samego powołania. Procedura ma zatem charakter dwuetapowy: najpierw minister zasięga opinii wskazanych organizacji, a następnie składa wniosek, na podstawie którego Prezes Rady Ministrów powołuje Rzecznika. Przepis nie określa treści opinii ani nie wskazuje dodatkowych warunków, które musiałyby zostać spełnione przy powołaniu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 648.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.