Art. 24. Oddanie zabytku lub materiału archiwalnego na przechowanie

W przypadku gdy rzecz znaleziona jest zabytkiem lub materiałem archiwalnym, wojewódzki konserwator zabytków, w drodze decyzji, oddaje ją na przechowanie właściwemu ze względu na rodzaj rzeczy znalezionej muzeum państwowemu albo samorządowemu, bibliotece, dla której organizatorem jest minister, kierownik urzędu centralnego albo jednostka samorządu terytorialnego, albo archiwum państwowemu.

Komentarz do Art. 24.

Przepis określa sposób postępowania z rzeczą znalezioną, jeżeli ma ona szczególny charakter, ponieważ jest zabytkiem albo materiałem archiwalnym. W takim przypadku o jej dalszym przechowaniu rozstrzyga wojewódzki konserwator zabytków. Rozstrzygnięcie ma formę decyzji, a więc przepis wskazuje zarówno właściwy organ, jak i formalny sposób działania.

Rzecz jest oddawana na przechowanie instytucji właściwej ze względu na rodzaj znalezionego przedmiotu. Może to być muzeum państwowe albo samorządowe, biblioteka, dla której organizatorem jest minister, kierownik urzędu centralnego albo jednostka samorządu terytorialnego, lub archiwum państwowe. Wyliczenie określa kategorie instytucji, do których może trafić taki przedmiot, oraz wiąże wybór miejsca przechowania z jego charakterem.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że znaleziony zabytek lub materiał archiwalny nie jest przechowywany w dowolnym miejscu. Trafia do instytucji wskazanej w decyzji wojewódzkiego konserwatora zabytków, dobranej odpowiednio do rodzaju rzeczy. Przepis koncentruje się na zapewnieniu jej przechowania przez właściwą instytucję, nie opisuje natomiast innych czynności związanych z rzeczą znalezioną ani szczegółowych elementów samej decyzji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 397.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

znalezione rzeczy

Art. 23.Art. 25.