Art. 7a. Lokowanie wolnych środków Funduszu w walutach obcych

Brzmienie obowiązuje od 27 maja 2026 r. Zmieniono: art. 7a. Podstawa: Ustawa z dnia 17 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. 2026 poz. 635.

Wolne środki Funduszu w walutach obcych mogą być lokowane w bankach.

Komentarz do Art. 7a.

Przepis określa sposób postępowania z wolnymi środkami Funduszu, które są utrzymywane w walutach obcych. Wskazuje, że takie środki mogą być lokowane w bankach. Oznacza to przyznanie możliwości umieszczania ich w bankach, gdy pozostają niewykorzystane, bez ustanawiania w tym przepisie obowiązku dokonania lokaty. Regulacja nie przesądza więc, że wszystkie wolne środki w walutach obcych muszą zostać ulokowane, lecz dopuszcza takie działanie.

Kluczowe znaczenie mają trzy elementy przepisu. Po pierwsze, odnosi się on wyłącznie do środków określonych jako „wolne”, a więc objętych zakresem wskazanym w tym przepisie. Po drugie, środki te muszą być w walutach obcych. Po trzecie, miejscem ich lokowania mogą być banki. Przepis nie wskazuje innych podmiotów ani nie opisuje dodatkowych sposobów wykorzystania tych środków.

Regulacja ma praktyczne znaczenie, ponieważ tworzy podstawę do bankowego lokowania wolnych środków Funduszu w walutach obcych. Jednocześnie jej treść jest ograniczona do samego dopuszczenia takiej możliwości. Nie określa rodzaju lokaty, czasu jej trwania, warunków finansowych, waluty, w której ma zostać dokonana, ani zasad wyboru banku. Nie rozstrzyga także, kto podejmuje decyzję o lokowaniu środków. Te kwestie nie zostały uregulowane w przytoczonym przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 2161.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 7.Art. 8.