Art. 364. Niezawarcie umowy przy kierowaniu

Kto, kierując osobę za granicę do podmiotu zagranicznego w celu nabywania umiejętności praktycznych, odbycia praktyki absolwenckiej, praktyki lub stażu zawodowego, niebędących zatrudnieniem lub inną pracą zarobkową, nie zawiera z tą osobą umowy, o której mowa w art. 338 ust. 2 i 3, podlega karze grzywny od 3000 zł do 30 000 zł.

Komentarz do Art. 364.

Przepis określa sankcję za brak zawarcia umowy z osobą kierowaną za granicę do podmiotu zagranicznego w określonym celu. Chodzi o sytuację, w której wyjazd ma służyć nabywaniu umiejętności praktycznych, odbyciu praktyki absolwenckiej, praktyki albo stażu zawodowego, a dana forma aktywności nie jest zatrudnieniem ani inną pracą zarobkową.

Warunkiem zastosowania przepisu jest łączne wystąpienie kilku elementów. Po pierwsze, osoba musi być kierowana za granicę. Po drugie, adresatem tego skierowania powinien być podmiot zagraniczny. Po trzecie, celem wyjazdu musi być jedna z form wymienionych w przepisie. Po czwarte, kierujący nie zawiera z tą osobą umowy wskazanej w art. 338 ust. 2 i 3. Przepis wiąże odpowiedzialność właśnie z brakiem tej umowy, a nie z samym faktem organizowania wyjazdu lub odbywania praktyki czy stażu.

Za takie naruszenie przewidziano grzywnę od 3000 zł do 30 000 zł. Użycie przedziału oznacza, że wysokość kary może zostać ustalona w jego granicach. Przepis nie określa dodatkowych przesłanek różnicowania grzywny, lecz wskazuje jej dolną i górną granicę.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że kierowanie osoby za granicę w opisanym celu zostało powiązane z obowiązkiem zawarcia określonej umowy. Niedopełnienie tego obowiązku może prowadzić do nałożenia sankcji finansowej, niezależnie od tego, że wyjazd nie dotyczy zatrudnienia ani innej pracy zarobkowej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 620.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 363.Art. 365.