Art. 189. Pomoc de minimis

Umorzenie, o którym mowa w art. 186 i art. 187, a także umorzenie, o którym mowa w art. 188, dokonane na podstawie przesłanek określonych w art. 56 ust. 1 pkt 5 i art. 57 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stanowi pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Komentarz do Art. 189.

Przepis określa sposób kwalifikowania określonych umorzeń. Stanowi, że umorzenie, o którym mowa w art. 186 i art. 187, jest pomocą udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis. Taką samą kwalifikację ma umorzenie, o którym mowa w art. 188, jeżeli zostało dokonane na podstawie przesłanek wskazanych w art. 56 ust. 1 pkt 5 oraz art. 57 pkt 1 ustawy o finansach publicznych.

Kluczowe znaczenie ma więc zakres odesłania do art. 188. Przepis nie odnosi się ogólnie do każdego umorzenia przewidzianego w tym artykule, lecz wiąże uznanie go za pomoc de minimis z zastosowaniem konkretnie wskazanych przesłanek. W przypadku umorzeń z art. 186 i art. 187 przepis nie wskazuje dodatkowego warunku w postaci podstawy z ustawy o finansach publicznych.

W praktyce regulacja przesądza, że wymienione umorzenia nie są traktowane wyłącznie jako zakończenie obowiązku objętego umorzeniem. W zakresie określonym w tym przepisie stanowią pomoc, której udzielanie podlega warunkom dopuszczalności pomocy de minimis. Oznacza to, że przy ocenie danego umorzenia znaczenie ma zarówno podstawa jego dokonania, jak i zgodność z warunkami właściwymi dla tej formy pomocy. Cel przepisu polega zatem na jednoznacznym powiązaniu wskazanych umorzeń z regułami dotyczącymi pomocy de minimis.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 620.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 188.Art. 190.