Art. 89c. Koszt rynku mocy dla pozostałych odbiorców końcowych

Dla okresów przypadających przed dniem 1 stycznia 2028 r. koszt rynku mocy, o którym mowa w art. 74 ust. 10, dla odbiorców końcowych, o których mowa w art. 89a ust. 1 pkt 2, Prezes URE oblicza zgodnie z wzorem: K = K- K gdzie poszczególne symbole oznaczają: K – koszt rynku mocy dla odbiorców końcowych, o których mowa w art. 89a ust. 1 pkt 2, K – całkowity koszt rynku mocy w danym roku dostaw, K – koszt rynku mocy dla odbiorców końcowych, o których mowa w art. 89a ust. 1 pkt 1.

Komentarz do Art. 89c.

Przepis określa sposób obliczania kosztu rynku mocy dla określonej grupy odbiorców końcowych. Chodzi o odbiorców wskazanych w art. 89a ust. 1 pkt 2, a sam koszt jest powiązany z kosztem rynku mocy, o którym mowa w art. 74 ust. 10. Obliczenia wykonuje Prezes URE, stosując wzór zamieszczony w przepisie.

Z wzoru wynika, że koszt przypisany tej grupie odbiorców ustala się przez odjęcie od całkowitego kosztu rynku mocy kosztu dotyczącego odbiorców końcowych wskazanych w art. 89a ust. 1 pkt 1. Przepis definiuje przy tym poszczególne symbole użyte we wzorze:

jeden symbol oznacza koszt rynku mocy dla odbiorców końcowych z art. 89a ust. 1 pkt 2,
drugi oznacza całkowity koszt rynku mocy w danym roku dostaw,
trzeci oznacza koszt rynku mocy dla odbiorców końcowych z art. 89a ust. 1 pkt 1.

Regulacja ma zastosowanie do okresów określonych w jej treści. Jej praktyczne znaczenie polega na wskazaniu metody wyodrębnienia kosztu obciążającego odbiorców z art. 89a ust. 1 pkt 2. Dzięki temu całkowity koszt rynku mocy zostaje pomniejszony o część przypisaną drugiej grupie odbiorców, a wynik obliczenia odnosi się wyłącznie do grupy objętej art. 89c. Przepis przesądza również, że za wykonanie tego obliczenia odpowiada Prezes URE.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 9.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 89b.Art. 89d.