Art. 47. Kary za niewykonanie umowy mocowej

1. Jeżeli umowa mocowa uległa rozwiązaniu w przypadku, o którym mowa w art. 46 ust. 1:

1) operator zatrzymuje lub realizuje zabezpieczenie finansowe, o którym mowa w art. 50 ust. 1, jako karę za niewykonanie umowy mocowej;

2) dostawca mocy, który został zwolniony z obowiązku ustanowienia zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 50 ust. 1, uiszcza karę w wysokości równej kwocie zabezpieczenia, które byłby obowiązany ustanowić gdyby nie został zwolniony z tego obowiązku.

2. W przypadku gdy umowa mocowa dotyczy nowej jednostki rynku mocy wytwórczej, za każdy miesiąc roku dostaw, który rozpoczął się przed spełnieniem przez dostawcę mocy wymagań, o których mowa w art. 52 ust. 2, dostawca mocy płaci karę w wysokości:

1) 5 % miesięcznej wartości obowiązku mocowego objętego umową mocową – w pierwszym roku dostaw,

2) 15 % miesięcznej wartości obowiązku mocowego objętego umową mocową – w drugim roku dostaw,

3) 25 % miesięcznej wartości obowiązku mocowego objętego umową mocową – w trzecim roku dostaw

obliczonej na podstawie najwyższej ceny zamknięcia aukcji mocy odnoszącej się do danego roku dostaw.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, w odniesieniu do danej jednostki rynku mocy do dnia przedstawienia informacji, o których mowa w art. 52 ust. 2, przepisów art. 59 nie stosuje się.

4. W przypadku rozwiązania umowy mocowej dotyczącej nowej jednostki rynku mocy wytwórczej przed spełnieniem wymagań, o których mowa w art. 52 ust. 2, przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dostawca mocy płaci karę odpowiadającą sumie kar, o których mowa w ust. 2, które nie stały się należne do dnia rozwiązania umowy mocowej, a które zostałyby naliczone do końca trzeciego roku dostaw albo do końca okresu, na jaki została zawarta umowa mocowa, jeżeli została ona zawarta na mniej niż trzy lata dostaw.

Komentarz do Art. 47.

Przepis określa finansowe skutki rozwiązania umowy mocowej w przypadku wskazanym w art. 46 ust. 1, a także konsekwencje niespełnienia wymagań dotyczących nowej jednostki rynku mocy wytwórczej. Jego zasadniczym celem jest ustalenie kar obciążających dostawcę mocy oraz zasad ich obliczania.

Jeżeli umowa mocowa zostanie rozwiązana, operator zatrzymuje albo realizuje zabezpieczenie finansowe jako karę za niewykonanie umowy. Dostawca mocy zwolniony z obowiązku ustanowienia tego zabezpieczenia uiszcza karę równą kwocie zabezpieczenia, które musiałby ustanowić, gdyby nie korzystał ze zwolnienia.

Odrębne zasady dotyczą nowej jednostki rynku mocy wytwórczej. Za każdy miesiąc roku dostaw rozpoczęty przed spełnieniem wymagań, o których mowa w art. 52 ust. 2, dostawca płaci karę zależną od roku dostaw. Wynosi ona 5% miesięcznej wartości obowiązku mocowego w pierwszym roku, 15% w drugim roku i 25% w trzecim roku. Wartość tę oblicza się na podstawie najwyższej ceny zamknięcia aukcji mocy odnoszącej się do danego roku dostaw.

Do dnia przedstawienia informacji wskazanych w art. 52 ust. 2, w odniesieniu do danej jednostki nie stosuje się art. 59. Jeżeli umowa dotycząca nowej jednostki zostanie rozwiązana przed spełnieniem tych wymagań, stosuje się również zasady dotyczące zabezpieczenia i kar. Dodatkowo dostawca płaci sumę kar, które nie stały się jeszcze należne, lecz zostałyby naliczone do końca trzeciego roku dostaw albo do końca krótszego okresu obowiązywania umowy. Przepis wiąże więc rozwiązanie umowy i opóźnienie w spełnieniu wymagań z konkretnymi, narastającymi obciążeniami finansowymi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 9.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 46.Art. 47a.