Art. 33. Podstawy wyznaczania zapotrzebowania na moc

Zapotrzebowanie na moc w aukcji mocy wyznacza się na podstawie:

1) prognozowanego zapotrzebowania na moc w systemie w danym okresie dostaw;

2) wymaganego poziomu rezerw mocy ponad zapotrzebowanie w danym okresie dostaw, wyznaczonego na podstawie przyjętego standardu bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej do odbiorców końcowych, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 68, rozumianego jako dopuszczalny oczekiwany czas braku dostaw mocy elektrycznej do odbiorców końcowych, wyrażony w godzinach na rok;

3) wielkości mocy:

a) zapewnianej przez jednostki fizyczne niewchodzące w skład jednostek rynku mocy,

b) wynikającej z obowiązujących umów mocowych, których przedmiotem są obowiązki mocowe na ten sam okres dostaw,

c) w przypadku aukcji głównej – planowanej do pozyskania w wyniku aukcji dodatkowych,

d) połączeń międzysystemowych z uwzględnieniem możliwości ich wykorzystania na potrzeby pokrycia zapotrzebowania na moc w systemie oraz wyników aukcji wstępnych.

Komentarz do Art. 33.

Przepis określa sposób wyznaczania zapotrzebowania na moc, które ma zostać uwzględnione w aukcji mocy. Podstawą obliczeń są dane dotyczące tego samego okresu dostaw, a wynik ma uwzględniać zarówno przewidywane potrzeby systemu, jak i poziom mocy dostępnej z innych źródeł.

Na zapotrzebowanie składają się cztery główne elementy:

prognozowane zapotrzebowanie na moc w systemie w danym okresie dostaw;
wymagana rezerwa mocy ponad to zapotrzebowanie;
określone wielkości mocy, które nie muszą być pozyskane w danej aukcji;
moc związana z połączeniami międzysystemowymi.

Wymagany poziom rezerw ustala się na podstawie przyjętego standardu bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej do odbiorców końcowych. Standard ten jest rozumiany jako dopuszczalny oczekiwany czas braku dostaw mocy elektrycznej, wyrażony w godzinach na rok, a jego określenie następuje w przepisach wydanych na podstawie art. 68.

Przy ustalaniu wielkości odejmowanych lub uwzględnianych bierze się pod uwagę moc zapewnianą przez jednostki fizyczne niewchodzące w skład jednostek rynku mocy oraz moc wynikającą z obowiązujących umów mocowych dotyczących tego samego okresu dostaw. W przypadku aukcji głównej uwzględnia się także moc planowaną do pozyskania w aukcjach dodatkowych. Osobno analizowana jest moc połączeń międzysystemowych, z uwzględnieniem możliwości ich wykorzystania do pokrycia zapotrzebowania w systemie oraz wyników aukcji wstępnych. Przepis tworzy więc podstawę do ustalenia zakresu mocy, który powinien zostać objęty daną aukcją.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 9.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 33a.