Art. 22j. Wpływ błędnego pouczenia na prawo do skargi

Na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie albo brak pouczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 6, art. 22a ust. 3, art. 22e ust. 1 pkt 2 albo ust. 2 pkt 2, art. 22f ust. 2 albo art. 22m ust. 2 pkt 1.

Komentarz do Art. 22j.

Przepis chroni wnioskodawcę przed negatywnymi skutkami błędnego pouczenia albo braku pouczenia dotyczącego prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że nieprawidłowa informacja lub jej pominięcie nie może samo w sobie pozbawić wnioskodawcy tego prawa.

Regulacja obejmuje pouczenia wskazane w kilku przepisach ustawy: art. 21 ust. 6, art. 22a ust. 3, art. 22e ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 22f ust. 2 oraz art. 22m ust. 2 pkt 1. Zakres ochrony jest więc określony przez konkretne odesłania, a nie przez każde pouczenie występujące w ustawie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że wadliwość pouczenia albo jego brak nie wpływa negatywnie na samo uprawnienie wnioskodawcy do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Przepis nie uzależnia tego prawa od tego, czy pouczenie zostało sporządzone prawidłowo lub przekazane, lecz wyłącza niekorzystny wpływ tych uchybień na pozycję wnioskodawcy. Dotyczy to zarówno sytuacji, w której pouczenie zawiera błąd, jak i sytuacji, w której w ogóle go nie zamieszczono, o ile chodzi o pouczenie objęte jednym ze wskazanych przepisów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 378.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 22i.Art. 22k.