Art. 51. Zastępca niezależnego eksperta

1. Dla niezależnego eksperta wyznacza się zastępcę zgodnie z zasadami określonymi dla wyznaczania niezależnych ekspertów.

2. Zastępca wykonuje obowiązki niezależnego eksperta, gdy niezależny ekspert nie jest w stanie pełnić swoich obowiązków.

Komentarz do Art. 51.

Przepis reguluje ustanowienie zastępcy dla niezależnego eksperta oraz określa sytuację, w której zastępca przejmuje wykonywanie jego obowiązków. Rozwiązanie to obejmuje dwa podstawowe elementy.

Po pierwsze, zastępcę wyznacza się zgodnie z zasadami określonymi dla wyznaczania niezależnych ekspertów. Oznacza to, że sposób ustanowienia zastępcy jest powiązany z zasadami właściwymi dla wyboru osoby pełniącej funkcję niezależnego eksperta. Przepis nie przewiduje w tym zakresie odrębnej procedury, lecz odsyła do reguł dotyczących wyznaczania niezależnych ekspertów.

Po drugie, zastępca wykonuje obowiązki niezależnego eksperta wtedy, gdy niezależny ekspert nie jest w stanie ich pełnić. Przejęcie obowiązków zależy więc od wystąpienia konkretnej przeszkody uniemożliwiającej ekspertowi wykonywanie funkcji. Samo wyznaczenie zastępcy nie oznacza jeszcze, że zastępca wykonuje te obowiązki, ponieważ jego działanie jest przewidziane na wypadek niedyspozycji niezależnego eksperta.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na zapewnieniu osoby mogącej wykonywać obowiązki eksperta w sytuacji, gdy wyznaczony ekspert nie może tego zrobić. Zastępca nie jest opisany jako osoba wykonująca te same obowiązki równocześnie z niezależnym ekspertem. Jego rola ma charakter zastępczy i uruchamia się w razie niemożności pełnienia obowiązków przez niezależnego eksperta.[-]

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 2200.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 50.Art. 52.