Art. 49. Zasady wyznaczania niezależnych ekspertów

Minister Finansów uzgadnia z organami innych zainteresowanych państw zasady wyznaczania niezależnych ekspertów.

Komentarz do Art. 49.

Przepis określa kompetencję Ministra Finansów w zakresie uzgadniania zasad wyznaczania niezależnych ekspertów. Uzgodnienia te mają być prowadzone z organami innych zainteresowanych państw, a więc wymagają współdziałania polskiego organu z odpowiednimi organami zagranicznymi. Przedmiotem uzgodnień nie jest wyznaczenie konkretnej osoby, lecz zasady, według których niezależni eksperci mają być wyznaczani.

Znaczenie przepisu polega na wskazaniu podmiotu odpowiedzialnego za prowadzenie tych uzgodnień oraz ich międzynarodowego charakteru. Minister Finansów działa w relacji z organami państw, które są zainteresowane daną kwestią, co odróżnia tę czynność od jednostronnego ustalenia zasad przez organ krajowy. Przepis nie określa, ilu ekspertów ma zostać wyznaczonych, jakie wymagania powinni spełniać ani w jakim terminie należy dokonać uzgodnień. Nie reguluje również szczegółowej procedury prowadzenia rozmów z organami innych państw.

W praktyce art. 49 tworzy podstawę do wspólnego ustalenia reguł wyznaczania niezależnych ekspertów. Pozwala przypisać tę funkcję Ministrowi Finansów, ale jednocześnie wiąże jej wykonanie z uzgodnieniem stanowiska z organami innych zainteresowanych państw.Zakres przepisu jest zatem ograniczony do zasad wyznaczania ekspertów oraz do współpracy organów państw w tym zakresie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 2200.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 48.Art. 50.