Art. 39. Skarga na bezczynność w sprawie zawiadomienia o rozstrzygnięciu

1. W przypadku nieprzekazania zawiadomienia, o którym mowa w art. 38 ust. 3, po upływie 30 dni od dnia, w którym upływa termin określony w art. 38 ust. 1, osobie, której dotyczy spór, podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przysługuje skarga na bezczynność do sądu administracyjnego.

2. Skargę na bezczynność można wnieść po upływie 30 dni od dnia wniesienia ponaglenia do Ministra Finansów.

3. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, zobowiązuje Ministra Finansów do przekazania w wyznaczonym terminie osobie, której dotyczy spór, zawiadomienia o ostatecznym rozstrzygnięciu kwestii spornej oraz jego wyniku.

Komentarz do Art. 39.

Przepis reguluje możliwość złożenia skargi na bezczynność w sytuacji, gdy osoba, której dotyczy spór, nie otrzymała zawiadomienia o ostatecznym rozstrzygnięciu kwestii spornej oraz jego wyniku. Dotyczy to osoby podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w art. 38 ust. 3, nie zostało przekazane w terminie określonym w art. 38 ust. 1.

Skarga staje się dopuszczalna po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin wskazany w art. 38 ust. 1. Jednocześnie art. 39 ust. 2 przewiduje, że skargę można wnieść po upływie 30 dni od dnia wniesienia ponaglenia do Ministra Finansów. Przepis wskazuje więc zarówno opóźnienie w przekazaniu zawiadomienia, jak i konieczność wcześniejszego wniesienia ponaglenia oraz odczekania określonego czasu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na zapewnieniu sądowej kontroli braku działania Ministra Finansów w sprawie zawiadomienia o rozstrzygnięciu. Jeżeli sąd administracyjny uwzględni skargę, zobowiązuje Ministra Finansów do przekazania zawiadomienia w wyznaczonym terminie. Zawiadomienie ma obejmować informację o ostatecznym rozstrzygnięciu kwestii spornej oraz jego wyniku. Przepis nie określa natomiast treści samego rozstrzygnięcia, lecz ustanawia środek służący doprowadzeniu do przekazania wymaganej informacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 2200.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.