Art. 101. Obciążenie wnioskodawcy kosztami postępowania

Koszty postępowania, o których mowa w art. 265 § 1 pkt 1 i 3 Ordynacji podatkowej, obciążają wnioskodawcę.

Komentarz do Art. 101.

Przepis rozstrzyga, kto ponosi koszty postępowania wskazane w art. 265 § 1 pkt 1 i 3 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z jego treścią koszty te obciążają wnioskodawcę, czyli podmiot, który wystąpił z wnioskiem wszczynającym lub związanym z danym postępowaniem. Regulacja przypisuje więc ciężar tych kosztów konkretnej stronie, bez przenoszenia go na organ prowadzący postępowanie albo na inny podmiot.

Zakres przepisu jest ściśle określony. Obejmuje wyłącznie koszty postępowania, o których mowa w art. 265 § 1 pkt 1 i 3 Ordynacji podatkowej. Sam art. 101 nie wymienia ich rodzajów ani nie określa ich wysokości, lecz odsyła w tym zakresie do wskazanego przepisu Ordynacji podatkowej. Nie ustanawia także odrębnych zasad dotyczących innych kosztów, niewskazanych w tym odesłaniu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na jednoznacznym wskazaniu podmiotu ponoszącego określone koszty. Wnioskodawca powinien liczyć się z tym, że koszty objęte odesłaniem ustawowym pozostają po jego stronie w związku z prowadzonym postępowaniem. Przepis nie uzależnia tej zasady od dodatkowych przesłanek, nie przewiduje wyjątków i nie różnicuje sytuacji wnioskodawcy ze względu na wynik postępowania. Jego funkcją jest zatem przypisanie kosztów postępowania określonej kategorii podmiotowi, który występuje w charakterze wnioskodawcy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 2200.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 100.Art. 102.