Art. 12. Przejście ławników do sądów wojewódzkich i zachowanie uprawnień

Ławnicy okręgowych sądów pracy i ubezpieczeń społecznych stają się ławnikami sądów wojewódzkich, o których mowa w art. 11 ust. 2, i zachowują dotychczasowe uprawnienia do orzekania w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych.

Komentarz do Art. 12.

Art. 12 określa status ławników po zmianie właściwości sądów wskazanych w przepisie. Ławnicy okręgowych sądów pracy i ubezpieczeń społecznych stają się ławnikami sądów wojewódzkich, o których mowa w art. 11 ust. 2. Przepis nie uzależnia tego przejścia od dodatkowych warunków ani od ponownego powołania. Oznacza to, że zmiana nazwy lub struktury sądu, do którego przypisani byli ławnicy, nie powoduje utraty ich statusu. Jednocześnie zachowują oni dotychczasowe uprawnienia do orzekania w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych.

Znaczenie regulacji polega na zapewnieniu ciągłości udziału tych ławników w rozpoznawaniu określonej kategorii spraw. Ich uprawnienia nie zostają ograniczone ani nadane na nowo, lecz pozostają zachowane w dotychczasowym zakresie. Przepis łączy więc dwa skutki: zmianę przyporządkowania ławników do sądów wojewódzkich oraz utrzymanie ich uprawnień orzeczniczych w sprawach prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Zakres zachowanych uprawnień odnosi się wyłącznie do tych spraw, a sama regulacja dotyczy ławników okręgowych sądów pracy i ubezpieczeń społecznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1985 r. poz. 85.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ubezpieczenia społeczne

Art. 11.Art. 13.