Art. 36. Wniosek o wszczęcie postępowania i odmowa rozpatrzenia

1. Postępowanie wszczyna się na wniosek klienta podmiotu rynku finansowego.

2. Wniosek o wszczęcie postępowania zawiera co najmniej elementy określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, z tym że wnioskodawca może wnosić o:

1) umożliwienie zbliżenia stanowisk stron w celu rozwiązania sporu przez jego strony lub

2) przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu.

3. Do wniosku o wszczęcie postępowania dołącza się opis okoliczności sprawy, informacje na temat dotychczasowego przebiegu sporu oraz kopie posiadanych przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzających informacje zawarte we wniosku.

4. Rzecznik odmawia rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy:

1) jego przedmiot wykracza poza kategorie sporów objęte właściwością Rzecznika;

2) klient nie wyczerpał drogi postępowania reklamacyjnego, o którym mowa w rozdziale 2;

3) wniosek o wszczęcie postępowania spowoduje uciążliwości dla podmiotu rynku finansowego;

4) sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo została już rozpatrzona przez Rzecznika w postępowaniu, sąd polubowny, inny właściwy podmiot albo sąd;

5) rozpatrzenie sporu spowodowałoby poważne zakłócenie działania Rzecznika;

6) klient nie uiścił opłaty, o której mowa w art. 38 ust. 1, i nie został z niej zwolniony.

Komentarz do Art. 36.

Przepis określa zasady wszczęcia i rozpatrywania postępowania dotyczącego sporu klienta z podmiotem rynku finansowego. Postępowanie może zostać rozpoczęte wyłącznie na wniosek klienta. Wniosek musi zawierać co najmniej elementy wskazane w art. 33 ust. 2 ustawy o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich. Wnioskodawca określa w nim także, czy wnosi o umożliwienie stronom zbliżenia stanowisk w celu samodzielnego rozwiązania sporu, czy o przedstawienie im propozycji rozwiązania.

Do wniosku należy dołączyć opis okoliczności sprawy, informacje o dotychczasowym przebiegu sporu oraz kopie posiadanych dokumentów potwierdzających informacje zawarte we wniosku. Przepis wskazuje więc podstawowe informacje i materiały, które mają towarzyszyć żądaniu wszczęcia postępowania.

Rzecznik odmawia rozpatrzenia sporu w ściśle określonych przypadkach. Dotyczy to sytuacji, gdy sprawa wykracza poza kategorie sporów objęte właściwością Rzecznika albo klient nie wyczerpał postępowania reklamacyjnego, o którym mowa w rozdziale 2. Odmowa następuje również wtedy, gdy wniosek powodowałby uciążliwości dla podmiotu rynku finansowego lub gdy ta sama sprawa między tymi samymi stronami jest już rozpatrywana albo została wcześniej rozpatrzona przez Rzecznika, sąd polubowny, inny właściwy podmiot lub sąd. Przeszkodą może być także poważne zakłócenie działania Rzecznika oraz nieuiszczenie opłaty, o której mowa w art. 38 ust. 1, bez uzyskania zwolnienia z tej opłaty. Regulacja wyznacza zatem zarówno wymagania formalne wniosku, jak i granice, w których Rzecznik podejmuje się rozpatrzenia sporu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1348.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 35b.Art. 37.