Art. 21a. Fundusze własne Biura Rzecznika

1. Rzecznik tworzy następujące fundusze własne:

1) fundusz podstawowy;

2) fundusz zapasowy.

2. Fundusz podstawowy odzwierciedla równowartość mienia Biura Rzecznika na dzień jego utworzenia.

3. Fundusz zapasowy zwiększa się o zysk netto i zmniejsza się o stratę netto.

Komentarz do Art. 21a.

Przepis określa strukturę funduszy własnych Rzecznika oraz sposób ustalania ich wartości i zmian. Zgodnie z ust. 1 Rzecznik tworzy dwa fundusze: fundusz podstawowy oraz fundusz zapasowy. Są to wyodrębnione składniki jego funduszy własnych, co pozwala rozdzielić wartość mienia istniejącą w chwili utworzenia Biura Rzecznika od późniejszych zmian wynikających z jego wyniku finansowego.

Fundusz podstawowy odzwierciedla równowartość mienia Biura Rzecznika na dzień jego utworzenia. Jego wartość jest więc powiązana z majątkiem ustalonym w konkretnym momencie, wskazanym w przepisie. Regulacja nie przewiduje w tym zakresie uzależnienia funduszu podstawowego od późniejszego zysku albo straty netto.

Odmienną funkcję pełni fundusz zapasowy. Zwiększa się on o zysk netto, a zmniejsza o stratę netto. Oznacza to, że wynik finansowy wpływa na wysokość tego funduszu odpowiednio do tego, czy działalność zakończyła się wynikiem dodatnim, czy ujemnym. Przepis ustanawia zatem prostą zasadę księgowego powiązania funduszu zapasowego z wynikiem netto.

W praktyce regulacja wyznacza dwa podstawowe źródła kształtowania funduszy własnych Rzecznika: początkową wartość mienia Biura Rzecznika, ujmowaną w funduszu podstawowym, oraz późniejsze zyski i straty netto, wpływające na fundusz zapasowy. Poza tym przepis wskazuje jedynie rodzaje funduszy i reguły ich kształtowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1348.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 21b.