Art. 1. Zakres regulacji ustawy

Ustawa określa zasady:

1) rozpatrywania reklamacji przez podmioty rynku finansowego, składanych przez klientów tych podmiotów;

2) działania Rzecznika Finansowego;

3) funkcjonowania Funduszu Edukacji Finansowej, zwanego dalej „Funduszem”, oraz Rady Edukacji Finansowej.

Komentarz do Art. 1.

Przepis wyznacza zakres tematyczny całej ustawy. Określa ona trzy główne obszary: zasady rozpatrywania reklamacji przez podmioty rynku finansowego, zasady działania Rzecznika Finansowego oraz zasady funkcjonowania Funduszu Edukacji Finansowej i Rady Edukacji Finansowej.

Pierwszy obszar dotyczy reklamacji składanych przez klientów podmiotów rynku finansowego. Z przepisu wynika więc, że ustawa obejmuje zarówno sposób rozpatrywania takich reklamacji, jak i relację między reklamacją a klientem podmiotu, którego działalność jest objęta zakresem ustawy. Przepis nie opisuje jednak szczegółowego trybu postępowania reklamacyjnego, lecz wskazuje, że zasady tego postępowania należą do materii regulowanej przez ustawę.

Drugi obszar stanowi działanie Rzecznika Finansowego. Oznacza to, że ustawa obejmuje również regulacje odnoszące się do funkcjonowania tego rzecznika, przy czym art. 1 nie określa jeszcze jego konkretnych zadań ani uprawnień.

Trzeci obszar dotyczy Funduszu Edukacji Finansowej, który w dalszej części ustawy ma być określany jako „Fundusz”, oraz Rady Edukacji Finansowej. Przepis obejmuje zatem zarówno funkcjonowanie samego Funduszu, jak i funkcjonowanie organu wskazanego obok niego. Znaczenie praktyczne art. 1 polega na wskazaniu, czego dotyczą dalsze regulacje ustawy. Pozwala on przyporządkować jej przepisy do jednego z trzech zakresów: reklamacji klientów, działania Rzecznika Finansowego albo funkcjonowania Funduszu i Rady Edukacji Finansowej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1348.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.