Art. 47. Sprzedaż wymagalnych wierzytelności Agencji

Agencja może dokonywać sprzedaży wymagalnych wierzytelności powstałych w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1, 2, 4–8 i 13, w przypadku utraty przez dłużników Agencji zdolności do spłaty zadłużenia.

Komentarz do Art. 47.

Przepis określa możliwość sprzedaży przez Agencję określonej kategorii wierzytelności. Chodzi o wymagalne wierzytelności, czyli takie, których termin spełnienia już nastąpił, powstałe w związku z wykonywaniem zadań wskazanych w art. 31 ust. 1 pkt 1, 2, 4-8 i 13. Regulacja nie obejmuje więc wszystkich wierzytelności Agencji, lecz tylko te, które jednocześnie spełniają dwa warunki: są związane z wykonywaniem wymienionych zadań oraz stały się wymagalne.

Sprzedaż jest dopuszczalna w przypadku utraty przez dłużników Agencji zdolności do spłaty zadłużenia. Przesłanka ta odnosi się do sytuacji, w której dłużnicy nie są już zdolni do regulowania swoich zobowiązań wobec Agencji. Samo powstanie wierzytelności albo upływ terminu jej spłaty nie wystarcza, jeżeli nie wystąpi również utrata zdolności do spłaty zadłużenia przez dłużników.

Użycie sformułowania „może dokonywać sprzedaży” oznacza, że przepis przyznaje Agencji uprawnienie, a nie nakłada na nią bezwzględnego obowiązku sprzedaży każdej wierzytelności spełniającej wskazane warunki. W praktyce art. 47 tworzy podstawę do zbywania takich wierzytelności, gdy ich dalsze dochodzenie od dłużników jest związane z ich utratą zdolności do spłaty. Przepis nie określa natomiast sposobu sprzedaży, jej ceny ani podmiotu, któremu wierzytelność może zostać zbyta.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 255.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 46a.Art. 48.