Art. 50. Odzyskanie utraconych dóbr kultury jako ochrona zbiorów publicznych

Sprawy związane z odzyskaniem utraconych narodowych dóbr kultury RP pochodzących ze zbiorów publicznych są sprawami z zakresu ochrony zbiorów publicznych, o których mowa w art. 95 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Komentarz do Art. 50.

Przepis określa, jak należy kwalifikować sprawy dotyczące odzyskania utraconych narodowych dóbr kultury Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli dobra te pochodziły ze zbiorów publicznych. Zgodnie z art. 50 są to sprawy z zakresu ochrony zbiorów publicznych, o których mowa w art. 95 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Kluczowe znaczenie mają trzy elementy. Po pierwsze, chodzi o dobra kultury uznane za narodowe. Po drugie, musiały one zostać utracone, a sprawa ma dotyczyć ich odzyskania. Po trzecie, dobra te musiały pochodzić ze zbiorów publicznych. Łączne wystąpienie tych cech powoduje zakwalifikowanie sprawy do wskazanego zakresu ochrony.

Przepis ma przede wszystkim znaczenie porządkujące. Nie opisuje samodzielnie procedury odzyskania dobra, nie wskazuje organów prowadzących postępowanie ani nie określa przesłanek rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Odsyła natomiast do kategorii spraw związanych z ochroną zbiorów publicznych, wskazanej w art. 95 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Dzięki temu sprawy odzyskania utraconych dóbr kultury pochodzących ze zbiorów publicznych zostają wyraźnie powiązane z ochroną tych zbiorów, a nie potraktowane jako odrębna, nieokreślona kategoria. Przepis dotyczy wyłącznie dóbr pochodzących ze zbiorów publicznych, więc jego zakres nie obejmuje wprost innych dóbr kultury.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1086.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 49.Art. 51.