Art. 40. Koszty zwrotu dobra kultury i ich dochodzenie

1. Państwo Unii Europejskiej występujące o zwrot zagranicznego narodowego dobra kultury, o którym mowa w art. 18 ust. 1, ponosi koszty związane z poszukiwaniem, zabezpieczeniem stanu zachowania tego dobra kultury, koszty zabezpieczenia, o którym mowa w art. 23, oraz koszty wynikające z wykonania orzeczenia sądu o jego zwrocie, w szczególności wydatki i opłaty egzekucyjne oraz inne koszty przemieszczenia tego dobra kultury na terytorium tego państwa i jego wydania.

2. Państwu Unii Europejskiej występującemu o zwrot zagranicznego narodowego dobra kultury, o którym mowa w art. 18 ust. 1, przysługuje roszczenie o zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, w stosunku do osoby, która swoim działaniem lub zaniechaniem spowodowała wyprowadzenie z naruszeniem prawa tego dobra z terytorium tego państwa, chyba że osoba ta nie ponosi winy.

3. Jeżeli do zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 1, jest zobowiązanych kilka osób, ich odpowiedzialność jest solidarna.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa zasady ponoszenia i odzyskiwania kosztów związanych ze zwrotem zagranicznego narodowego dobra kultury, o którym mowa w art. 18 ust. 1. Obciążają one państwo Unii Europejskiej, które występuje o zwrot takiego dobra. Chodzi o koszty poszukiwania dobra, zabezpieczenia jego stanu zachowania, zabezpieczenia wskazanego w art. 23 oraz wykonania orzeczenia sądu o jego zwrocie.

W zakresie wykonania orzeczenia przepis wymienia w szczególności wydatki i opłaty egzekucyjne, a także inne koszty przemieszczenia dobra kultury na terytorium państwa występującego o zwrot i jego wydania. Oznacza to, że regulacja obejmuje zarówno czynności podejmowane przed wydaniem dobra, jak i koszty związane z realizacją sądowego rozstrzygnięcia.

Państwu, które poniosło te wydatki, przysługuje roszczenie o ich zwrot wobec osoby, która swoim działaniem lub zaniechaniem spowodowała wyprowadzenie dobra z jego terytorium z naruszeniem prawa. Roszczenie nie przysługuje jednak, jeżeli osoba ta nie ponosi winy. Przepis wiąże więc możliwość odzyskania kosztów z ustaleniem sprawczego działania lub zaniechania oraz winy danej osoby.

Jeżeli za zwrot kosztów odpowiada kilka osób, ich odpowiedzialność jest solidarna. W praktyce oznacza to, że obowiązek zwrotu obejmuje wszystkie osoby wskazane jako zobowiązane, na zasadach określonych w przepisie. Uregulowanie rozdziela zatem pierwotne poniesienie kosztów przez państwo występujące o zwrot od późniejszego dochodzenia ich równowartości od osoby odpowiedzialnej za bezprawne wyprowadzenie dobra.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1086.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 41.