Art. 18. Wydanie zagranicznego narodowego dobra kultury właściwym organom

1. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do zwrotu zagranicznego narodowego dobra kultury wyprowadzonego z naruszeniem prawa z terytorium państwa Unii Europejskiej od dnia 1 stycznia 1993 r. i znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Zwrot zagranicznego narodowego dobra kultury, o którym mowa w ust. 1, następuje przez wydanie tego dobra na terytorium państwa Unii Europejskiej, z którego zostało wyprowadzone z naruszeniem prawa, właściwym organom tego państwa.

Komentarz do Art. 18.

Przepis określa zasady zwrotu zagranicznego narodowego dobra kultury, które zostało wyprowadzone z terytorium państwa Unii Europejskiej z naruszeniem prawa, a następnie znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres regulacji wyznaczają więc łącznie trzy elementy: dobro musi mieć charakter zagranicznego narodowego dobra kultury, jego wyprowadzenie musi nastąpić niezgodnie z prawem, a samo dobro musi znajdować się w Polsce. Ustęp 1 wiąże stosowanie przepisów rozdziału także z okresem wskazanym w tym przepisie.

Ustęp 2 wskazuje sposób dokonania zwrotu. Nie polega on na przekazaniu dobra dowolnemu podmiotowi, lecz na jego wydaniu na terytorium państwa Unii Europejskiej, z którego dobro zostało bezprawnie wyprowadzone, właściwym organom tego państwa. Miejscem realizacji zwrotu jest zatem państwo pochodzenia dobra, a odbiorcą są jego właściwe organy.

W praktyce przepis wyznacza zarówno przesłanki zastosowania regulacji, jak i podstawowy rezultat procedury. Obejmuje sytuacje, w których chronione dobro znajduje się w Polsce, lecz powinno zostać przekazane państwu, z którego je wyprowadzono z naruszeniem prawa. Reguła ta porządkuje także sposób wykonania zwrotu, wskazując miejsce wydania oraz kategorię podmiotu uprawnionego do odbioru.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1086.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 17.Art. 19.