Art. 23. Postępowanie sądowe w sprawie sprzeciwu

1. W postępowaniu sądowym sprawy z zakresu bankowego postępowania ugodowego są rozpatrywane na podstawie przepisów księgi drugiej Kodeksu postępowania cywilnego - postępowanie nieprocesowe, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału.

2. Wnoszący sprzeciw uiszcza stały wpis.

3. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wpisu wnoszonego od sprzeciwu.

Komentarz do Art. 23.

Przepis określa podstawowe zasady prowadzenia w postępowaniu sądowym spraw z zakresu bankowego postępowania ugodowego. Wskazuje, że takie sprawy są rozpatrywane na podstawie przepisów księgi drugiej Kodeksu postępowania cywilnego, dotyczącej postępowania nieprocesowego, z uwzględnieniem regulacji zawartych w niniejszym rozdziale. Oznacza to, że przepisy tego rozdziału mają być stosowane razem z zasadami właściwymi dla postępowania nieprocesowego.

Odrębnie uregulowano kwestię sprzeciwu. Osoba lub podmiot wnoszący sprzeciw jest zobowiązany do uiszczenia stałego wpisu. Przepis nie określa jednak jego wysokości bezpośrednio. Przyjmuje jedynie, że wpis ma charakter stały, a więc jest związany z wniesieniem sprzeciwu, oraz przekazuje Ministrowi Sprawiedliwości kompetencję do ustalenia jego wysokości w drodze rozporządzenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu dwóch elementów: wskazaniu trybu rozpoznawania spraw oraz określeniu opłaty związanej ze sprzeciwem. Dla spraw z zakresu bankowego postępowania ugodowego właściwą podstawą jest postępowanie nieprocesowe, uzupełnione przepisami niniejszego rozdziału. Jednocześnie wniesienie sprzeciwu wiąże się z obowiązkiem uiszczenia wpisu, którego konkretna wysokość wynika z rozporządzenia wydanego przez Ministra Sprawiedliwości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1439.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 22.Art. 24.