Art. 5. Stwierdzenie polskiego pochodzenia

1. Za osobę polskiego pochodzenia, w rozumieniu niniejszej ustawy, uznaje się osobę deklarującą narodowość polską i spełniającą łącznie następujące warunki:

1) co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej;

2) wykaże ona swój związek z polskością.

2. (uchylony)

3. Warunek określony w ust. 1 pkt 1 uważa się za spełniony, jeżeli co najmniej jedno z rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków wnioskodawcy potwierdziło swoją przynależność do Narodu Polskiego przez, w szczególności, pielęgnowanie polskich tradycji i zwyczajów.

4. Decyzję w sprawie stwierdzenia polskiego pochodzenia wydaje konsul na podstawie wniosku osoby ubiegającej się o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji albo ubiegającej się o uznanie za repatrianta.

4a. (uchylony)

5. Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach o stwierdzenie polskiego pochodzenia jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa, kto może zostać uznany za osobę polskiego pochodzenia w rozumieniu ustawy, oraz wskazuje organy właściwe w sprawach dotyczących takiego pochodzenia. Podstawą jest deklarowanie narodowości polskiej i jednoczesne spełnienie dwóch warunków.

Pierwszy warunek dotyczy pochodzenia rodzinnego. Co najmniej jedno z rodziców lub dziadków osoby ubiegającej się o stwierdzenie polskiego pochodzenia albo dwoje jej pradziadków musi być narodowości polskiej. Przepis doprecyzowuje, że warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli wskazany członek rodziny potwierdził swoją przynależność do Narodu Polskiego, w szczególności przez pielęgnowanie polskich tradycji i zwyczajów. Drugim warunkiem jest wykazanie własnego związku z polskością. Oba warunki muszą być spełnione łącznie.

Decyzję w sprawie stwierdzenia polskiego pochodzenia wydaje konsul. Postępowanie jest związane z wnioskiem osoby ubiegającej się o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji albo osoby ubiegającej się o uznanie za repatrianta. Oznacza to, że przepis wskazuje zarówno materialne kryteria oceny polskiego pochodzenia, jak i właściwy tryb organu rozstrzygającego.

W sprawach o stwierdzenie polskiego pochodzenia organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest minister właściwy do spraw wewnętrznych. Ustępy 2 i 4a zostały uchylone, więc nie ustanawiają obecnie dodatkowych reguł w ramach tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1105.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 6.