Art. 6. Rekompensata jako pomoc de minimis

Rekompensata stanowi pomoc de minimis i może być udzielana w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa unijnego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

Komentarz do Art. 6.

Art. 6 określa status prawny rekompensaty oraz ramy, w których może ona zostać udzielona. Przepis stanowi, że rekompensata jest pomocą de minimis, a więc została przypisana do kategorii pomocy wskazanej w tym przepisie. Nie ustanawia przy tym samodzielnych, szczegółowych zasad jej przyznawania, lecz odsyła do regulacji zawartych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa unijnego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

Znaczenie tego odesłania polega na tym, że zarówno zakres, jak i zasady udzielania rekompensaty mają wynikać z odpowiednich aktów prawa unijnego. Użycie sformułowania „może być udzielana” wskazuje, że przepis określa dopuszczalność przyznania rekompensaty w tych ramach, a nie wprowadza bezwarunkowego obowiązku jej wypłaty w każdym przypadku. Sam art. 6 nie opisuje procedury przyznawania świadczenia, nie wskazuje podmiotów uprawnionych ani nie określa dodatkowych przesłanek. Jego funkcją jest powiązanie rekompensaty z zasadą de minimis i podporządkowanie jej zakresu oraz sposobu udzielania bezpośrednio obowiązującym regulacjom unijnym. W praktyce oznacza to, że ocena możliwości udzielenia rekompensaty wymaga uwzględnienia właśnie tych regulacji, w zakresie, w jakim odnoszą się do pomocy de minimis.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 1803.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5.Art. 7.