Art. 7. Odpowiednie stosowanie przepisów emerytalno-rentowych

W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2004 r. Nr 39, po 353, z późn. zm.), z wyjątkiem art. 136 i art. 139-143a.

Komentarz do Art. 7.

Art. 7 określa, jakie przepisy należy stosować w sytuacjach, których nie reguluje omawiana ustawa. W takim zakresie odsyła do przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Odesłanie ma charakter odpowiedni, co oznacza, że przepisy tej ustawy pełnią funkcję uzupełniającą wobec regulacji zawartych w ustawie o rekompensacie.

Znaczenie tego przepisu polega na wskazaniu dodatkowego zbioru regulacji stosowanych wtedy, gdy w ustawie brak własnych unormowań dotyczących danej kwestii. Nie oznacza to zastąpienia przepisów ustawy o rekompensacie przepisami emerytalno-rentowymi. W pierwszej kolejności zastosowanie mają regulacje zawarte w tej ustawie, a przepisy ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych mogą uzupełniać jej treść tylko w sprawach przez nią nieuregulowanych.

Odesłanie nie obejmuje jednak wszystkich przepisów wskazanej ustawy. Art. 7 wyłącza stosowanie art. 136 oraz art. 139-143a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W tych zakresach przepisy te nie mogą stanowić podstawy uzupełnienia regulacji ustawy o rekompensacie. Praktycznie przepis wyznacza więc zarówno źródło przepisów pomocniczych, jak i granice ich stosowania, ograniczając je do nieuregulowanych kwestii oraz wyłączając wskazane jednostki redakcyjne.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 725.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6.Art. 8.