Art. 13. Wyłączenie przepisów o poręczeniach i gwarancjach

Do gwarancji ostrożnościowej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2024 r. poz. 291), z wyjątkiem art. 31 tej ustawy.

Komentarz do Art. 13.

Przepis określa relację między gwarancją ostrożnościową a ustawą o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne. Jego podstawową zasadą jest wyłączenie stosowania przepisów tej ustawy do gwarancji ostrożnościowej. Oznacza to, że przy ocenie, udzielaniu lub wykonywaniu takiej gwarancji nie stosuje się regulacji wynikających z wymienionej ustawy, chyba że przepis szczególny przewiduje inaczej.

Wyjątek dotyczy art. 31 ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne. Ten konkretny przepis pozostaje stosowany, mimo ogólnego wyłączenia pozostałych regulacji. Art. 13 nie wskazuje jednak, jakie dokładnie zasady wynikają z art. 31, dlatego zakres tego wyjątku należy ustalać na podstawie jego treści.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyraźnym rozdzieleniu reżimów prawnych. Gwarancja ostrożnościowa nie podlega całej ustawie wskazanej w art. 13, lecz tylko temu jej przepisowi, który został wyraźnie zachowany. Dzięki temu przepis ogranicza możliwość automatycznego stosowania ogólnych regulacji dotyczących poręczeń i gwarancji, jednocześnie pozostawiając zastosowanie art. 31 jako szczególnej reguły. Przy analizie konkretnej gwarancji kluczowe jest więc ustalenie, czy dana kwestia wynika z art. 31, czy z innych przepisów ustawy, których stosowanie zostało wyłączone.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 226.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

gwarancja

Art. 12.Art. 19a.