Art. 51. Kara za niedotrzymanie postanowień

Karze pieniężnej podlega wnioskodawca, który nie dotrzymał określonych w decyzji administracyjnej o objęciu refundacją postanowień w zakresie instrumentów dzielenia ryzyka. Kara ta wymierzana jest w kwocie stanowiącej dwukrotność wartości poniesionych przez Fundusz kosztów refundacji związanych z niedotrzymaniem postanowień decyzji.

Komentarz do Art. 51.

Przepis określa odpowiedzialność finansową wnioskodawcy za niedotrzymanie postanowień decyzji administracyjnej o objęciu refundacją, jeżeli postanowienia te dotyczą instrumentów dzielenia ryzyka. Oznacza to, że sankcja jest związana nie z każdym naruszeniem decyzji, lecz z niewykonaniem jej określonych ustaleń odnoszących się do tego zakresu.

Karze pieniężnej podlega wnioskodawca, który nie dotrzymał takich postanowień. Przepis wskazuje więc zarówno podmiot objęty sankcją, jak i zdarzenie, które powoduje jej zastosowanie. Punktem odniesienia jest treść konkretnej decyzji administracyjnej o objęciu refundacją, ponieważ to w niej określone są postanowienia dotyczące instrumentów dzielenia ryzyka.

Wysokość kary nie jest ustalona jako jedna, z góry określona kwota. Zależy od wartości kosztów refundacji, które Fundusz poniósł w związku z niedotrzymaniem postanowień decyzji. Kara wynosi dwukrotność tej wartości. Dla jej obliczenia konieczne jest zatem ustalenie kosztów refundacji związanych właśnie z naruszeniem, a następnie pomnożenie ich przez dwa. Przepis wiąże wysokość sankcji bezpośrednio ze skutkiem finansowym niedotrzymania decyzji, dlatego większe koszty poniesione przez Fundusz oznaczają wyższą karę. Rozwiązanie to podkreśla finansowe znaczenie prawidłowego wykonania postanowień dotyczących instrumentów dzielenia ryzyka.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 930.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 50.Art. 52.