Art. 48a. Przekazanie baterii i akumulatorów

Kto, wbrew przepisowi art. 21 ust. 2, nie przekazuje zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze grzywny.

Komentarz do Art. 48a.

Przepis określa sankcję za niewykonanie obowiązku związanego z przekazywaniem określonych zużytych baterii i akumulatorów. Odpowiedzialność dotyczy każdego, kto postępuje wbrew art. 21 ust. 2 i nie przekazuje:

zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,
zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych,

jednemu z podmiotów wskazanych w przepisie. Są to zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory albo prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

Dla zastosowania przepisu znaczenie mają więc łącznie trzy elementy: chodzi o baterie lub akumulatory samochodowe, muszą one być zużyte i kwasowo-ołowiowe, a następnie nie mogą zostać przekazane właściwemu podmiotowi. Przepis wiąże naruszenie tego obowiązku z karą grzywny. Nie określa jednak w swojej treści jej wysokości ani dodatkowych warunków wymierzenia.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu, że samo nieprzekazanie wymienionych odpadów właściwemu odbiorcy, jeżeli następuje wbrew art. 21 ust. 2, może prowadzić do odpowiedzialności przewidzianej w tym artykule. Jednocześnie przepis wyraźnie określa dopuszczalne kierunki przekazania, obejmujące zarówno podmiot zajmujący się zbieraniem, jak i zakład prowadzący przetwarzanie zużytych baterii lub akumulatorów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 2056.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 48.Art. 49.