Art. 40. Termin i okres obowiązywania indywidualnego planu usług społecznych

Indywidualny plan usług społecznych opracowuje się w terminie niedłuższym niż 30 dni od dnia wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w art. 35, na okres niezbędny do realizacji usług społecznych wynikających z rozpoznania indywidualnych potrzeb, niedłużej jednak niż na rok.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa dwa podstawowe terminy związane z opracowaniem indywidualnego planu usług społecznych. Po pierwsze, plan powinien zostać opracowany w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w art. 35. Termin ten wyznacza maksymalny czas na przygotowanie planu, liczony od złożenia wskazanego wniosku.

Po drugie, przepis ogranicza okres, na jaki plan może zostać opracowany. Powinien on obejmować czas niezbędny do realizacji usług społecznych wynikających z rozpoznania indywidualnych potrzeb, jednak nie może być dłuższy niż rok. Oznacza to, że długość obowiązywania planu nie jest z góry zawsze taka sama. Zależy od tego, jakiego czasu wymaga realizacja ustalonych usług, ale w każdym przypadku pozostaje ograniczona rocznym maksimum.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu terminu przygotowania planu z czasem jego realizacji. Najpierw wyznaczony jest graniczny termin opracowania dokumentu, a następnie okres, przez który plan ma służyć realizacji usług wynikających z rozpoznanych indywidualnych potrzeb. Oba ograniczenia mają charakter czasowy, przy czym pierwsze dotyczy sporządzenia planu, a drugie jego okresu. Art. 40 nie określa innych elementów planu ani szczegółowego sposobu rozpoznawania potrzeb, wskazuje natomiast, że to właśnie wynik tego rozpoznania ma znaczenie dla ustalenia niezbędnego okresu realizacji usług.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1818.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 41.