Art. 1. Zgoda na ratyfikację umowy ekstradycyjnej z Australią

Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Australią o ekstradycji, podpisanej w Canberze dnia 3 czerwca 1998 r.

Komentarz do Art. 1.

Przepis wyraża zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Australią o ekstradycji. Oznacza to, że przedmiotem regulacji jest zgoda na związanie Rzeczypospolitej Polskiej tą umową w drodze ratyfikacji, a nie bezpośrednie uregulowanie zasad ekstradycji.

Najważniejsze elementy przepisu to:

wskazanie organu uprawnionego do dokonania ratyfikacji, którym jest Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej,
określenie umowy podlegającej ratyfikacji, czyli umowy między Rzecząpospolitą Polską a Australią o ekstradycji,
wyrażenie przez ustawę zgody na dokonanie tej czynności.

Przepis ma charakter upoważniający. Nie opisuje przesłanek wydania osoby, trybu prowadzenia postępowania ekstradycyjnego ani praw i obowiązków organów lub osób, których ekstradycja mogłaby dotyczyć. Nie zawiera także postanowień samej umowy. Jego znaczenie polega na stworzeniu podstawy do dokonania przez Prezydenta ratyfikacji wskazanego porozumienia. W konsekwencji przepis odnosi się do etapu poprzedzającego ratyfikację i wskazuje, że czynność ta wymaga zgody wyrażonej w ustawie. Tytuł umowy określa jej przedmiot jako ekstradycję, jednak szczegółowe zasady współpracy Polski i Australii w tym zakresie nie wynikają z treści tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 229.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ekstradycja

ratyfikacja

Art. 2.