Art. 1. Zgoda na ratyfikację traktatu akcesyjnego Bułgarii i Rumunii

Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Traktatu między Królestwem Belgii, Republiką Czeską, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Estońską, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Portugalską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Bułgarii oraz Rumunią dotyczącego przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, sporządzonego w Luksemburgu dnia 25 kwietnia 2005 r.

Komentarz do Art. 1.

Art. 1 wyraża zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji określonego traktatu międzynarodowego. Chodzi o traktat zawarty między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, w tym Rzecząpospolitą Polską, a Republiką Bułgarii i Rumunią, dotyczący przystąpienia tych dwóch państw do Unii Europejskiej.

Znaczenie przepisu polega na wskazaniu, że ratyfikacja traktatu przez Prezydenta wymaga zgody wyrażonej w ustawie. Ustawa nie ustanawia samodzielnie członkostwa Republiki Bułgarii ani Rumunii w Unii Europejskiej i nie zastępuje czynności ratyfikacyjnej. Tworzy natomiast podstawę do dokonania przez Prezydenta czynności wskazanej w przepisie, czyli ratyfikacji traktatu.

Przepis identyfikuje dokument objęty zgodą w sposób szczegółowy, przez wskazanie wszystkich jego stron oraz przedmiotu. Wymienia państwa członkowskie Unii Europejskiej będące stronami traktatu, a następnie wskazuje Republikę Bułgarii i Rumunię jako państwa, których przystąpienie do Unii Europejskiej jest przedmiotem regulacji. Dzięki temu zgoda ustawowa odnosi się do konkretnego traktatu, a nie do ogólnie określonego przyszłego porozumienia.

W praktyce art. 1 ma charakter upoważniający. Jego skutkiem jest umożliwienie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej dokonania ratyfikacji właśnie tego traktatu, zgodnie z jego określeniem zawartym w przepisie. Funkcja artykułu ogranicza się do wyrażenia zgody na ratyfikację, bez regulowania szczegółowych praw i obowiązków wynikających z samego traktatu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 548.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.