Art. 1. Zgoda na ratyfikację konwencji ekstradycyjnej

Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Konwencji o uproszczonej procedurze ekstradycyjnej między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej, sporządzonej w Brukseli dnia 10 marca 1995 r.

Komentarz do Art. 1.

Przepis wyraża zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji określonej konwencji. Chodzi o Konwencję o uproszczonej procedurze ekstradycyjnej między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej. Oznacza to, że przedmiotem regulacji nie jest sama procedura ekstradycyjna ani rozstrzyganie konkretnych spraw dotyczących wydania osoby, lecz zgoda na związanie się wskazanym aktem międzynarodowym w drodze ratyfikacji.

Najważniejsze elementy przepisu:

wskazuje organ, który dokonuje ratyfikacji, czyli Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
określa akt objęty zgodą, którym jest konwencja dotycząca uproszczonej procedury ekstradycyjnej,
wskazuje, że konwencja ma charakter porozumienia między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

Przepis ma zatem charakter upoważniający i dotyczy wyłącznie wyrażenia zgody na ratyfikację. Nie określa treści uproszczonej procedury, nie wymienia przesłanek ekstradycji, nie opisuje przebiegu postępowania ani nie wskazuje praw i obowiązków osób, których mogłaby dotyczyć ekstradycja. Te kwestie nie zostały uregulowane w przytoczonym artykule. Jego znaczenie praktyczne polega na formalnym otwarciu drogi do dokonania przez Prezydenta ratyfikacji konwencji wskazanej w przepisie. W konsekwencji art. 1 wyznacza zakres ustawy w sposób wąski i jednoznaczny, koncentrując się na samej zgodzie ratyfikacyjnej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 1955.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ekstradycja

Art. 2.