Art. 14. Wniosek do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego

Strona pracowników i strona pracodawców Rady mogą podjąć uchwałę o wystąpieniu przez przewodniczącego Rady do Sądu Najwyższego z wnioskiem o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, jeżeli w orzecznictwie Sądu Najwyższego lub sądów powszechnych ujawniły się rozbieżności w wykładni prawa.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa szczególny sposób reagowania na rozbieżności w orzecznictwie dotyczące wykładni prawa. Strona pracowników i strona pracodawców Rady mogą podjąć uchwałę, której przedmiotem jest wystąpienie przez przewodniczącego Rady do Sądu Najwyższego z wnioskiem o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego. Mechanizm ten może zostać uruchomiony wtedy, gdy różnice w interpretacji przepisów ujawnią się w orzecznictwie Sądu Najwyższego lub sądów powszechnych.

Z przepisu wynika, że wystąpienie nie następuje automatycznie. Potrzebna jest wcześniejsza uchwała wskazanych stron Rady, a samo wystąpienie do Sądu Najwyższego wykonuje przewodniczący Rady. Przepis nie określa treści uchwały ani nie wskazuje dodatkowych wymogów formalnych wniosku. Nie przyznaje też Radzie uprawnienia do samodzielnego rozstrzygnięcia rozbieżności, lecz przewiduje możliwość zwrócenia się w tej sprawie do Sądu Najwyższego.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na stworzeniu instytucjonalnej drogi sygnalizowania problemów z jednolitym rozumieniem prawa. Jeżeli podobne zagadnienie jest odmiennie interpretowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego albo sądów powszechnych, uchwała stron Rady może doprowadzić do przedstawienia tego problemu Sądowi Najwyższemu w celu jego rozstrzygnięcia. Użycie słowa „mogą” wskazuje, że przepis przyznaje uprawnienie, a nie nakłada obowiązku podjęcia uchwały lub wystąpienia z wnioskiem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1240.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

pracodawca

pracownicy

Art. 13.Art. 14a.