Art. 5. Odesłanie

Do wypłaty świadczeń, o których mowa w art. 1 i art. 2, stosuje się odpowiednio art. 7 ust. 3 i 4, art. 8, art. 9 ust. 1 i art. 10 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, w brzmieniu obowiązującym w okresie, za który roszczenia nie zostały zaspokojone.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa, jakie regulacje należy stosować przy wypłacie świadczeń wskazanych w art. 1 i art. 2. Nie ustanawia odrębnego, pełnego zestawu zasad dotyczących tej wypłaty, lecz odsyła do odpowiednich przepisów ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy.

Odesłanie obejmuje:

art. 7 ust. 3 i 4,
art. 8,
art. 9 ust. 1,
art. 10.

Przepisy te mają być stosowane odpowiednio, co oznacza, że znajdują zastosowanie do wypłaty świadczeń objętych art. 5 w zakresie odpowiadającym ich przedmiotowi i funkcji. Sam art. 5 nie rozwija treści tych regulacji ani nie opisuje szczegółowo poszczególnych czynności związanych z wypłatą. Jego znaczenie polega na wskazaniu, że przy ocenie i realizacji wypłaty trzeba uwzględnić wymienione przepisy ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych.

Istotne jest również określenie wersji przepisów, która ma zastosowanie. Należy stosować art. 7 ust. 3 i 4, art. 8, art. 9 ust. 1 oraz art. 10 w brzmieniu obowiązującym w okresie, za który roszczenia nie zostały zaspokojone. Oznacza to powiązanie stosowanych zasad z okresem, którego dotyczą niezaspokojone roszczenia, a nie z dowolnym brzmieniem tych przepisów. W praktyce art. 5 wyznacza więc podstawę prawną wypłaty oraz rozstrzyga, według jakiej wersji wskazanych regulacji należy ją przeprowadzić.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 674.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 6.