Art. 16. Postępowanie i czas obowiązywania zezwolenia na wejście

1. Do postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art. 15 ust. 1, przepisy art. 5 ust. 3–5, art. 6, art. 7 ust. 1–1c i 4, art. 9, art. 9a oraz art. 10 stosuje się odpowiednio.

2. Decyzję o zezwoleniu, o której mowa w art. 15 ust. 1, wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata.

Komentarz do Art. 16.

Przepis określa zasady postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art. 15 ust. 1. W tym postępowaniu odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy wskazane w art. 16 ust. 1, czyli art. 5 ust. 3-5, art. 6, art. 7 ust. 1-1c i 4, art. 9, art. 9a oraz art. 10. Oznacza to, że postępowanie dotyczące tego zezwolenia jest prowadzone z wykorzystaniem rozwiązań przewidzianych w tych jednostkach redakcyjnych, jednak z uwzględnieniem jego przedmiotu i charakteru. Przepis nie powtarza tych regulacji, lecz odsyła do nich w zakresie niezbędnym do prowadzenia postępowania.

Drugim kluczowym elementem jest czas obowiązywania decyzji. Zezwolenie wydaje się na czas określony, a jego maksymalny okres obowiązywania wynosi 3 lata. Przepis wyznacza więc górną granicę czasową decyzji, nie wskazując jednocześnie, że w każdym przypadku musi ona obowiązywać przez pełne 3 lata. Okres ten może być krótszy, ponieważ ustawa posługuje się sformułowaniem „nie dłuższy niż 3 lata”.

W praktyce art. 16 łączy dwa zagadnienia: sposób prowadzenia postępowania oraz czasowy charakter wydawanego zezwolenia. Odesłanie do innych przepisów porządkuje przebieg postępowania, natomiast ograniczenie czasowe określa ramy, w jakich decyzja może wywoływać skutki.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1265.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 17.