Art. 57. Utrata mocy ustawy i przepisu o wsparciu

1. Ustawa traci moc z dniem 31 grudnia 2050 r.

2. Przepis art. 53 traci moc z dniem 1 stycznia 2026 r.

Komentarz do Art. 57.

Przepis określa czas obowiązywania ustawy oraz odrębny termin utraty mocy przez jeden z jej przepisów. Nie reguluje procedury przygotowania ani realizacji inwestycji, lecz wyznacza końcowy zakres czasowy stosowania całego aktu i wskazuje, że art. 53 przestanie obowiązywać wcześniej niż pozostała część ustawy.

Z ust. 1 wynika, że ustawa ma charakter czasowy. Jej obowiązywanie kończy się z upływem terminu wskazanego w tym przepisie, a po jego nadejściu ustawa jako całość traci moc. Ust. 2 wprowadza rozwiązanie szczególne dotyczące art. 53. Przepis ten traci moc w odrębnie określonym, wcześniejszym terminie, niezależnie od późniejszego wygaśnięcia całej ustawy.

W praktyce art. 57 rozdziela więc dwa momenty utraty mocy obowiązującej: wcześniejszy, odnoszący się wyłącznie do art. 53, oraz późniejszy, obejmujący całą ustawę. Po ustaniu mocy art. 53 nie może być traktowany jako obowiązujący element ustawy, natomiast pozostałe przepisy zachowują moc do końcowego terminu określonego dla całego aktu. Przepis nie przewiduje dodatkowych warunków, wyjątków ani możliwości przedłużenia tych terminów. ocena skutków jego regulacji wymaga zatem rozróżnienia, czy chodzi o art. 53, czy o ustawę w pozostałym zakresie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1501.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 56.Art. 58.